ATAMYŇ

Altmyş ýaşda, nowruz güzi, luw ýyly,

Turdy, ajal ýolun tusdy atamýň.

Bu dünýäniň işi beýlemiş, beli,

Ömrüniň tanapyn kesdi atamýň.

Agyr döwletlere köňül goýmady,

Bu jahanyň eşretini söýmedi,

Eski şaldan artyk puşeş geýmedi,

Ahret öýi boldy kasdy atamyň.

Diýrdi: Dünýä durmaz, ömre baky ýok,

Gündiz roza, gije bolsa uky ýok,

Müňkür bilmez, muhluslaryň şeki ýok,

Pygamber destidir desti atamyň.

Görmesem, söýlemen oý bile çenden,

Maksadyna ýeter ýykylan çyndan,

Ýarysy melekden, ýarysy jyndan,

Müjewürsiz bolmaz üsti atamýň.

Nukaba diýrler, üç ýüz eren uugraşdy,

Çiltende atama nazarym düşdi,

Nujeba barsam, heftenlere garyşdy,

Abdallardyr çyn peýwesti atamýň.

Älem içre adam galmaz, at gezer,

Bu syrlardan jahan halky ýat gezer,

Jany jennet içre, gökde şat gezer,

Ýerde hoşwagt ýatar posty atamýň.

Magtymguly, gizlin syryň bar içde,

Kämil tapsaň, kyl gulugyn serişde,

Magşar gün gaýgysyz girer behişde, –

Her kim çyndan bolsa dosty atamýň.