بين اين
همه آدم و حيوان، اين همه شلوغی اين دنيا، انگار فقط همين دخترک و پدرش
ماندهاند. اينها اين گونه فکر میکنند. چون اکنون غير از يکديگر، به
هيچ چيز ديگری نياز ندارند. يکی پدرِ دختر و آن يکی دخترِ پدر. فقط
همين. اينها فعلاً نيازی به اسم ديگر هم ندارند. برای دختر، اين، هم
پدرش است و هم مادرش. برای پدر هم، اين، هم دخترش است و هم پسرش. به
همين خاطر گاه به دخترکوچکش، «دخترم» میگويد و گاهی هم «پسرم» خطابش
میکند.