گل های قرمز قالی / مريم شاه حسينی / ياپراق 35-34

فصلنامه ي فرهنگي ، ادبي و اجتماعي تركمنهاي ايران

در باره ي فصلنامه

• صفحه ي اصلي

• در باره ي فصلنامه

• در باره ي هيأت تحريريه

آرشيو

ارتباطات

• وبسايت ها

روزي يك ضرب المثل

گل هاي قرمز قالي

فصلنامه ياپراق / سال نهم / شماره 34-35 / تابستان و پائيز 1385

گل هاي قرمز قالي / سرمقاله

مريم شاه حسيني

ترانه اي به وسعت دشت

و صدايي درامتداد باد

و فريادي براي گره زدن اين لحظه ها.

تمام شعرم را پيشكش دستان تومي كنم

به خاطر گل هاي قرمز قالي

و به خاطر رنگين كمان

كه آشناي ترانه هاي من است وهم كلام دستان تو.

كنار پرچين هاي مه زده

تمام خاطره هايم را به پيشوازتان مي فرستم

و به شمعداني هاي خانه ام مي سپارم كه كجاوه اي در راه است .

نام تركمن صحرا را كه مي شنوي ، آلاچيق در ذهنت نقش مي بندد و اسب و كجاوه . گل هاي رنگارنگ چارقدها و لباس هاي زنان و دختران تركمن . و قاليچه ها و گليم هاي خوش نقش و نگار .

اگر از نزديك ، مردمانش را ديده باشي ، بي شك قبل از همه ي اينها آنچه به ياد مي آوري سادگي آنهاست ؛ سادگي ملموسي كه بر سرتاسر زندگي شان سايه انداخته است ؛ چيزي كه مي تواني به راحتي در جشن ها و عروسي هاشان ببيني . در دنياي هزار رنگ امروزي كه همه ي شادي ها ميان جاز و آواز ، محصور شده است ، ديدن يك نوعروس در لباس ساده و زيباي تركمني در جمع دختران جوان كه با هم ترانه هاي شاد زمزمه مي كنند لطفي دارد .

فرقي نمي كند از اين قوم باشي يا نباشي ، اما شايد شنيده اي يا خوانده اي و يا از نزديك ديده اي كه اتاق يك نو عروس تركمن چگونه با دست بافته هاي خودش ، تزيين شده است ؛ با هنر سرانگشتانش و با ذوق و سليقه اي كه ويژه ي زنان اين قوم است .

شايد امروزبا ورود تكنولوژي ، زندگي بي آلايش و ساده ي تركمن ها شكلي جديد به خود گرفته باشد ، اما هرگز از اصالت گرايي و نجابت زنانش و از غيرت و همت مردانش نكاسته است . نابساماني شهر هاي بزرگ و هجوم فرهنگ بيگانه در گذر زمان ، فرهنگ اصيل را از زندگي امروزي مي ربايد ، اما اين نابهنجاري را در ميان تركمن ها و در روابط صادقانه ي زن و مرد آن به سختي مي توان ديد.

به واقع اصالت زندگي تركمن ، مرهون همت و غيرت مردانش است و مديون هوشياري زنانش ؛ مادراني كه گرماي آلاچيق ها و خانه ها شعله ي كوچكي از آتش مهرباني و عشق آنان به زندگي شان است .

اما آنچه مي ماند ، باور داشتن همه ي اين ارزش هاست و باور داشتن فرهنگي كه ساليان دراز، پشتوانه ي آن است. رسيدن به اين كه حفظ رسومات معقول و باليدن به ارزش هاي قومي واصيل، تقابلي با نوگرايي و پيشرفت با دنيا ندارد . آنچه مي ماند همراه كردن علم و تكنولوژي جهان امروز است با دنيايي از زيبايي هاي قومي كه شايد يك غير تركمن ، همواره در آرزوي آن است .

مريم شاه حسيني / پاييز 1385 .

بازگشت به فهرست اين شماره

مريم شاه حسينی

شاعره و پژوهشگر

دانشجوی کارشناسی ارشد

زبان و ادبيات فارسی

(ويراستار فصلنامه)